Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΥΠΑΙΘΡΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Η σύγχρονη τεχνολογία στο φωτισμό των υπαίθριων αστικών χώρων προσφέρει δυνατότητες τόσο για τον προσανατολισμό τη νύχτα, όσο και για την ανάδειξη και τον έλεγχο των κτιρίων, των οδών και των πάρκων.

Μερικοί πρακτικοί κανόνες φωτισμού υπαίθριων αστικών χώρων είναι οι εξής:
Η κατεύθυνση της φωτεινής δέσμης των υπαίθριων φωτιστικών σωμάτων πρέπει να γίνεται μέσα στα όρια συγκεκριμένων επιφανειών, ώστε να αποφεύγεται η φωτορύπανση.
Εάν ο στόχος είναι να αναδειχτεί μια όψη ή να φωτιστεί ένας διάδρομος πεζών, τότε τα φωτιστικά σώματα είναι προτιμότερο να είναι εξοπλισμένα με τέτοιους ανακλαστήρες, ώστε να περιορίζουν τη φωτεινή δέσμη μέσα σ' αυτές τις επιφάνειες τις επιφάνειες αυτές.
 Αποφεύγεται έτσι η άσκοπη διαφυγή φωτός και ταυτόχρονα εξοικονομείται ενέργεια φωτισμού.

Η διεύθυνση, το εύρος και το σχήμα της φωτεινής δέσμης των υπαίθριων φωτιστικών σωμάτων πρέπει να είναι ανάλογο με το αντικείμενο που αναδεικνύεται. Εάν ο στόχος είναι να αναδειχτεί ένα δέντρο, η φωτεινή δέσμη είναι καλό ν’ ακολουθεί το περίγραμμα του δέντρου. Οι φωτεινές οθόνες μπορούν να αναδείξουν τα καλύτερα σημεία μιας διακόσμησης, την υφή των επιφανειών ή τη χαμηλή βλάστηση ενός πάρκου.


 Οι φωτεινές δέσμες μικρού εύρους παρέχουν κυρίως διακοσμητικό παρά λειτουργικό φωτισμό.
Η ανάδειξη της βλάστησης γίνεται με προβολείς τοποθετημένους σε διάφορα υψόμετρα και με κατεύθυνση της φωτεινής δέσμης προς τα επάνω.
Ο φωτισμός τροφοδοτείται με χαμηλή τάση, οι λαμπτήρες είναι πυρακτώσεως, ατμών νατρίου, υδραργύρου ή μεταλλικών αλογονιδίων και η φωτεινή τους στάθμη πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μη βλάπτει τη βλάστηση ούτε να διαταράσσει τη ζωή των νυκτόβιων πουλιών.

 Τα τελευταία χρόνια, ο φωτισμός έχει γίνει αντικείμενο αυξανόμενου
ενδιαφέροντος, εξαιτίας της συγκυρίας νέων φαινομένων όπως το ανανεωμένο
ενδιαφέρον στην αστική διακόσμηση, ειδικά στα ιστορικά κέντρα ή σε αυτά
μουσειακού ενδιαφέροντος στα ανησυχητικά ζητήματα που σχετίζονται με την
ασφάλεια στις πόλεις, στην τάση επιστροφής σε ζωντανούς αστικούς και εξωτερικούς
χώρους ως τόπους συναναστροφής και χαλάρωσης.
Γιαυτό το φως είναι το πιο κατάλληλο να αναδειχθεί ως το υλικό κατασκευής
με το οποίο δίνει κανείς μορφή, ομορφιά, ευχαρίστηση και άνεση σε όλες τις
καθημερινές μας δραστηριότητες, συμμετέχοντας στη δημιουργία ενός γενικού
πλαισίου ζωής των σύγχρονων ανθρώπων.
Το ενδιαφέρον για τον αστικό φωτισμό άρχισε να γίνεται έντονο τόσο από το
ρυθμιστικό πλαίσιο φωτισμού της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων της
Αθήνας, όσο και από δημοσιεύματα του πνευματικού κόσμου της χώρας που είναι
ευαισθητοποιημένος σε θέματα φωτισμού ιστορικών κυρίως χώρων.


 Στον σχεδιασμό του φωτισμού αυτών των χώρων λαμβάνονται υπόψη οι
παράμετροι της θάμβωσης, της ορατότητας, του χρώμα του φωτισμού, της
φωτεινότητας και της λαμπρότητα του χώρου.

 Η κατεύθυνση των φωτιστικών πηγών, η ποιότητα και ποσότητα του φωτισμού, η
σχέση του φωτειζόμενου σημείου με το γενικότερο περιβάλλοντα χώρο μελετούνται
προσεκτικά και ποσοστοποιούνται κατά περίπτωση ώστε το αποτέλεσμα να μην
δημιουργεί λειτουργικά προβλήματα στο κοινό.
Πρακτικά όλα τα φωτιστικά σώματα πρέπει να ενταχθούν με τέτοιο τρόπο στον
χώρο ώστε να μην είναι ορατά από το κοινό. Συγχρόνως όμως πρέπει να διαθέτουν
τέτοιο σχεδιασμό ώστε να μην είναι εύκολο να κλαπούν ή να καταστραφούν από τους
βανδάλους.
 Προτείνονται οι ακόλουθες λύσεις για τα παρακάτω στοιχεία που δομούν τον
υπαίθριο χώρο:
• Συντριβάνι: καθορίζεται η κύρια πλευρά θέασης του και επιλέγεται ο
φωτισμός είτε του δομημένου μέρους είτε του νερού. Το χρώμα στο φως
χρησιμοποιείται συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις διότι εντείνει το
αποτέλεσμα της νυκτερινής εικόνας

 Υδατοπτώση:επιλέγεται η τοποθέτηση των φωτιστικών σωμάτων
ανάλογα με το είδος της υδατόπτωσης. Εάν η υδατόπτωση είναι
απότομη και το ύψος είναι μεγάλο τότε τα φωτιστικά σώματα
τοποθετούνται στην βάση της. Με αυτόν τον τρόπο το φως θα διαχέεται
μέσα από τους αφρούς που θα δημιουργούνται στην βάση της
υδατόπτωσης "χρωματίζοντας" με αυτόν τον τρόπο το νερό. Εάν η
υδατόπτωση είναι ήρεμη τότε τα φωτιστικά σώματα τοποθετούνται σε
απόσταση ώστε να καλύπται το συνολικό ύψος της μαζί με το
περιβάλλοντα χώρο.

• Ρυάκι και λίμνη: προτειμάται εξωτερικός φωτισμός αυτών των υδάτινων
επιφανειών διότι ο φωτισμός από το εσωτερικό τους είναι πιθανόν να
δημιουργήσει πρόβλημα στην πανίδα και χλωρίδα τους
• Δέντρα, φυτά και λουλούδια: τα δέντρα λειτουργούν ως φυσικά γλυπτά
κατά τις νυκτερινές ώρες και το σχήμα του κορμού και της φυλλωσιάς
μπορούν να αναδειχτούν με εξαιρετικό τρόπο δίνοντας μια άλλη
διάσταση στον χώρο. Τα δέντρα που γειτνιάζουν με κτίρια μπορούν να
φωτειστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να διαγράφεται η σιλουέτα τους σε
δεύτερο πλάνο. Τα δέντρα με πλούσιο φύλλωμα φωτίζονται από την
βάση τους χρησιμοποιώντας συνδυασμό φωτιστικών σώματων ανοικτής
και κλειστής δέσμης φωτός. Τα ψηλά και λεπτά δέντρα φωτίζονται από
απόσταση και από ύψος. Ο φωτισμός αυτός είναι πιο επιτυχημένος όταν
το δέντρο ή μια συστοιχία δέντρων έχουν σκούρο φόντο. Φωτισμός
μπορεί να τοποθετηθεί και στο εσωτερικό της φυλλωσιάς των δέντρων,
πάνω στα κλαδιά ή κοντά στον κορμό. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να
φωτιστεί το έδαφος περιμετρικά του του δέντρου δίνοντας την εντύπωση
ότι το δέντρο ύπταται. Οι θάμνοι και τα φυτά φωτίζονται με αντίστοιχες
τεχνικές φωτισμού με αυτές των έργων τέχνης δηλαδή ανάλογα με το
είδος και το χρώμα τους επιλέγεται άμεσος ή έμμεσος φωτισμός,
διάχυτος ή κατευθυνόμενος με διαφορετικές ποιότητες χρώματος.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου